Warszawski Chór Żeński HARFA im. Janusza Dąbrowskiego - WCHŻ HARFA

Chór został powołany 3 listopada 1971 r., w ramach Towarzystwa Śpiewaczego „Harfa” i od niego też przyjął swoją nazwę, a po kilkunastu latach usamodzielnił się jako osobne stowarzyszenie. Pierwszymi dyrygentami naszego zespołu byli: Jerzy Kołaczkowski i Stanisław Głowacki, natomiast w marcu 1973 roku dyrekcję chóru objął Janusz Dąbrowski (zm. 2020)
Żeńska Harfa, zyskawszy szybko popularność, występowała na zaproszenia różnych organizacji i prywatnych osób nie tylko w Polsce, ale i za granicą odbyła tournée po Austrii, Belgii, Czechosłowacji, Danii, Holandii, Francji, Niemczech, Szwajcarii i Włoszech, a nawet po dalekiej Syberii, gdzie zespół przyjmowany był wyjątkowo serdecznie. Zespół brał udział w festiwalach muzyki chóralnej, między innymi w Międzyzdrojach, Poznaniu, we Włoszech w Pordenne i Loreto. We Francji w połowie lat osiemdziesiątych została nagrana płyta, a jeden z koncertów zarejestrowany przez francuską telewizję FR 3 transmitowany był we fragmentach jeszcze długie lata.
Chór wykonuje pieśni popularne, rozrywkowe, a nawet ludowe z całego świata, fragmenty oper i operetek, pieśni gospel i oryginalne, a także współczesne do tekstów liturgicznych kościoła prawosławnego, których kilka skomponował Janusz Dąbrowski. Co roku zespół występuje z koncertami kolędowymi oraz patriotycznymi z okazji rocznic ważnych wydarzeń historycznych. W latach 70 i 80-tych chór nagrał kilka kaset magnetofonowych, w roku 1986 płytę długogrającą LP we Francji, w erze dysków kompaktowych wydanych zostało kilka płyt CD z nagraniami kolejnych koncertów jubileuszowych i innych. Jedna z płyt nagrana została podczas koncertu pt. Skarby Muzyki w Muzeum Narodowym w Warszawie (dyrygowała Jadwiga Sieroń). Chór uczestniczył w kliku programach telewizyjnych i radiowych oraz w kilku filmach („Hubal”, „ Nadzór” „Lata dwudzieste, lata trzydzieste”).
Następnie
dwie nowe dyrygentki współpracujące z Januszem Dąbrowskim
Wraz z przyjściem nowych dyrygentek Olgi Wądołowskiej i Jadwigi Sieroń, absolwentek Warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, chór podjął nowy rodzaj aktywności: uczestnictwo w spektaklach teatralnych. W roku 2011 w „Klątwie” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Wojciecha Farugi, w 2012 roku w spektaklu „Walentyna” w reż. Jw. Teatrze Studio w 2013 roku, w spektaklu międzypokoleniowym „Art.-Generacje” w reż. Johna Somersa, wystawionym kilka razy w Łazienkach Królewskich i w tym samym roku w nowej edycji „Fiesty Wolności”, zorganizowanej przed Dom Spotkań z Historią z okazji rocznicy pierwszych częściowo wolnych wyborów parlamentarnych. W spektaklach tych wykonane zostały bardzo zróżnicowane stylistycznie utwory muzyczne: od muzyki współczesnej inspirowanej pieśniami ludowymi, poprzez opracowania rosyjskich pieśni ludowych i popularnych, aż do pieśni nurt reggae i w stylu musicalowo- jazzowym. W tym czasie chór kilkakrotnie występował na imprezach zamkniętych, między innymi przy promocji książki oraz na wernisażach wystaw malarstwa różnych epok. Koncerty tego typu wymagały przygotowania zupełnie nowych pieśni np.: tematyka książki związana z historią PRL wymusił wprowadzenie do repertuaru pieśni z tego okresu (np.: Pójdę na Stare Miasto, Polonez Warszawski, Miliony rąk, Autobus czerwony itp.), a wystawy arcydzieł malarstwa – przygotowanie m.in. „kolekcji” włoskich madrygałów, a na Dni Śródmieścia Warszawy przygotowałyśmy między innymi kilka popularnych piosenek przedwojennych, w tym repertuar Hanki Ordonówny.

W listopadzie 2016 roku dyrygenturę chóru przejęła Joanna Krejzler, która jest w trakcie wyznaczania nowego kierunku dla rozwoju chóru.